eBookOverleaf

Uitgelicht

Welkom bij eBookOverleaf. Deze site streeft ernaar om eBook-kopers én kopers van “papieren” boeken een compacte recensie te geven van het boek waarvoor zij belangstelling hebben.

Vaak ben ik gelukkig

Grøndahl, Jens Christian – Vaak ben ik gelukkig

* * * *   1 vote

Ellinor en haar echtgenoot Henning zijn goede vrienden van Anna en Georg. Zij delen veel, gaan samen op vakanties, hebben gezellige uitjes en omslagVaakBenIkGelukkigEllinor en Henning komen vaak bij hen op bezoek. Anna en Georg krijgen twee kinderen Stefan en Morten. Echter een aantal jaren later Komt Anna om bij een lawine tijdens een skivakantie, Henning is verdwenen. In hun verdriet komen Ellinor en Georg steeds dichter bij elkaar en trekt Anna in bij Georg totdat ook hij overlijdt. Anna verlaat het huis waar zij tientallen jaren heeft gezorgd voor Georg en de kinderen en vindt een nieuwe woning waar zij “vaak gelukkig is”, een zelfgekozen ballingschap, tot onbegrip van de kinderen.
Wat heeft er gespeeld onder deze opsomming van feiten, onder deze jarenlange geschiedenis? Eindelijk durft Ellinor nu terug te blikken. Soms voorzichtig, soms schroomvallig, altijd eerlijk en helder richt ze zich tot Anna.

Wat is taal toch prachtig als Grøndahl het hanteert. Al bij de eerste zin ben je verkocht, is je aandacht gewekt en word je verleid vooral door te gaan met lezen: “Nu is jouw man ook dood, Anna. Jouw man. Onze man.” Abstracte begrippen worden helder geduid, soms gepersonifieerd, soms beschreven als iets zichtbaars. ”De rouw is in mij. Het is een vormeloze klomp die onstuitbaar groeit. Die me vult en uit mijn lichaam verdringt totdat ik naar adem moet happen.” Ellinor schetst een snoeihard beeld over het huwelijk met trouw, verraad, eenzaamheid, liefde; ook over opvoeding en het doodknuffelen van kinderen. Ze vertelt met veel liefde en compassie voor de personen. Ellinor verwoordt verborgen, onuitgesproken negatieve gevoelens. Eindelijk laat ze de werkelijkheid toe, ook over haar afkomst, haar ouders, haarzelf en haar dappere getuigenis leidt haar eindelijk naar een gevoel van vrijheid.

AfbeeldingGrondahlGrøndahl is erin geslaagd de complexiteit van het intermenselijk handelen begripvol te beschrijven als een menselijk zwoegen in een woud van gevoelens. Hopelijk wordt u door deze recensie verleid ook de prachtige novelle te lezen.

 

Ragdoll

Cole, Daniel – Ragdoll

* * * *   1 vote

‘Wolf’, een onevenwichtige rechercheur die regelmatig met zichzelf en zijn omgeving overhoopligt, wordt geconfronteerd met een lijk dat bestaat uit zesOmslag lichaamsdelen van zes verschillende mensen. Als klap op de vuurpijl wijst de ‘lappenpop’ vanuit het tegenoverliggende appartement naar zijn raam. Het hoofd blijkt van seriemoordenaar Khalid te zijn die een paar jaar terug door de licht ontvlambare Wolf in de rechtszaal tot moes werd geslagen.
In deze bizarre zaak werkt Wolf samen met rechercheurs Emily Baxter, die een onduidelijke relatie heeft met Wolf, en Alex Edmunds, jong, slim, puur zonder enige geheime agenda. Dan duikt er een namenlijst op bij Angie, de ex van Wolf, met zes mensen en de data waarop deze zullen worden vermoord. De laatste op de lijst is Wolf…

Cole (1983) schreef een indrukwekkend, ijzingwekkend debuut. Er is geen sprake van dat je het boek weglegt. Van begin tot eind regeert de suspense: wilde taferelen, bloederige beschrijvingen, chaotische toestanden en onwaarschijnlijke situaties die je verbeelding tarten. Het verhaal is meeslepend en een flinke dosis humor zorgt ervoor dat je niet helemaal verdrinkt in de horror. De karakters zijn niet allemaal even goed uitgewerkt maar mij stoorde dat niet. Cole neemt intussen aardig wat onderwerpen op de korrel: de starre structuur in het politiewezen, werknemers die informatie verdraaien, achterhouden of zelfs mensen opofferen ten gunste van hun eigen positie, het grensoverschrijdende journaille. De plot van het boek is zeer origineel en heeft ook een wat wazig open einde. Niet verrassend als je weet dat dit het eerste is van drie delen. Het tweede deel is al in concept geschreven en Cole is bezig met deel 3. Dat er een DanielColefilm van in de maak is, zal u na lezing niet verrassen.

Genesis

Slaughter, Karin – Genesis

* * * * * 1 vote

Het boek begint met een bizar auto-ongeluk met een jonge vrouw, die zwaar mishandeld blijkt te zijn. Ze belandt in het ziekenhuis waar medisch specialist Omslag GenesisSara Linton zich over haar ontfermt en meer dan dat. Samen met de FBI-agenten, het duo Will Trent en Faith Mitchell, raakt ze verwikkeld in een gruwelijk drama dat zijn weerga niet kent. En dat terwijl Sara haar gruwel net achter zich probeert te laten. De onderzoekers stuiten op nog een gemartelde vrouw en het verhaal krijgt steeds meer duistere, hemeltergende, bloedstollende kanten, die zoals een ‘Slaughter’ betaamt allemaal samenkomen in een grote kluwen, die met verve ontrafeld wordt.

Slaughter schreef zo’n 25 literaire thrillers. Ook ‘Genesis’ kenmerkt zich met woorden als bizar, waanzinnig, mateloos spannend, horror, moordlustig, ijzingwekkend én een flinke dot humor.

Genesis gaat over hoe mensen kunnen doorslaan in hun opvattingen die door anderen of door mensonterende omstandigheden erin zijn geramd. Iemand zijn eigenwaarde ontnemen is gevaarlijk en kan leiden tot irreëel gedrag. Psychiatrische inrichtingen zitten er vol mee en tegenwoordig lopen ze ook buiten rond. Daarnaast zijn ook onderwerpen als anorexia, boulimia en de gevaren van chatsites in het verhaal verweven. Slaughter neemt rustig de tijd om alle relevante karakters diepgaand te beschrijven en dat doet ze knap. Ook is ze een meester in het bedenken van de meest gruwelijke plotlijnen en maniakale types waarbij je haren tot ver in het luchtruim rijzen.
Karin SlaughterEen zeer onderhoudende literaire thriller van formaat. Lezen, maar niet meteen na een copieuze maaltijd.

 

Eigen rechter

Dwyer, K.W. – Eigen rechter

* * * *   2 votes

‘Eigen rechter’ is het verhaal van Benjamin Chase. Ben is een getraumatiseerde Vietnam-held, die in zelfverkozen afzondering op een zolderappartement woont. Langzaam maar zeker gaat hij aan alcohol ten onder, iets waar hijzelf helemaal niet mee zit. Dan besluit de stad om Chase als ‘stadsheld’ te huldigen, een bijeenkomst waar hij niets van moet hebben. De snelle sportwagen die hem cadeau wordt gedaan, is de enige reden waarom hij zich überhaupt laat zien op dit evenement. Nog diezelfde avond is hij getuige van de moord op een tiener, waarbij hij maar net kan voorkomen dat ook de jongeman zijn vriendin wordt vermoord.
Nu wordt Ben zelf het doel van de moordenaar. ‘De rechter’ zoals de man zich noemt, kiest zelf zijn slachtoffers, veroordeelt ze en brengt ze om. Hij vindt meer dan voldoende redenen om Chase nu te oordelen en bedreigt hem met de dood. Van de politie heeft Ben weinig hulp te verwachten, vooral ook door zijn recente geschiedenis van aan alcohol gerelateerde incidenten. Chase wordt nu gedwongen om het heft in eigen handen te nemen en probeert ‘de rechter’ te ontmaskeren en zo een einde te maken aan de dreiging van een moordzuchtige maniak…

K.W. Dwyer is een vroeg synoniem van Dean Koontz, de titel is later gewoon onder Koontz’  eigen naam uitgegeven. De introductie van Glenda in het verhaal, een jonge vrouw die anders naar Ben kijkt, maakt het verhaal een stuk aantrekkelijker. Eigenlijk is Ben Chase helemaal geen prettig karakter, maar door Glenda komen er trekjes in Chase boven, waardoor je hem -als lezer- steeds beter gaat begrijpen. Bovendien komt er door de ontluikende liefde emotie in de verhaallijn.

In ‘Eigen rechter’ zie je al veel elementen van de latere Koontz-thrillers. Je merkt dan ook hoe een schrijver groeit in zijn werk. ‘Eigen rechter’ is niet Koontz’ beste roman, laten we daarin eerlijk zijn, maar de goed getroffen sfeer uit de jaren ’80 zorgt er toch voor dat het een boeiende ‘page-turner’ is.

Dean Koontz II

Dossier Ipcress

Deighton, Len – Dossier Ipcress

* * * * ½ 4 votes

‘Dossier Ipcress’ is niet echt een gemakkelijk boek. Er is in 1965 een geweldige film van gemaakt met Michael Caine, maar waar kun je die nog bekijken? Daarom ging ik voor het boek, al zijn de eerste hoofstukken van deze thriller voor de doorzetter… Dossier Ipcress

Het begint allemaal als een vrij normale dag voor onze hoofdpersoon. Hij wordt door Deighton niet bij naam genoemd, maar werkt voor de Britse geheime dienst. Een vooraanstaand wetenschapper, codenaam Raven, heeft die ochtend zijn woning verlaten, maar is nooit op zijn kantoor aangekomen en het lijkt erop dat dat Raven de laatste is in een hele reeks verdwijningen of ontvoeringen.

De opdracht voor de hoofdpersoon is simpel: Neem een ​​vliegtuig naar Libanon, ontmoet de juiste, gewapende mensen en gebruik alle middelen om te voorkomen dat Raven in het holst van de nacht over de grens wordt vervoerd naar Syrië. En de missie slaagt, Raven overleeft het allemaal in redelijke staat. Maar maakt de senior officier van de raid nu excuses aan Raven, voordat ze samen terugreizen naar Londen? En waarom zijn de Amerikanen plotseling zo sterk geïnteresseerd in zijn redder? De vangst en de terugkeer van Raven, zo lijkt het, zijn maar  een klein onderdeel van een veel groter complot…

Deze spionagethriller uit 1962 heeft, vind ik, heel wat meer diepgang en karakter dan bijvoorbeeld de 007-verhalen die door Ian Fleming geschreven werden. Dossier Ipcress is een verhaal met hart en emotie. Je geeft als lezer om deze personages. Soms zijn de dialogen vrijwel niet te plaatsen tot ze later in het verhaal op hun plaats vallen. Dit alles draagt ​​bij aan de algemene sfeer van verwarring, onzekerheid en mysterie in het verhaal.

Deightons ‘Dossier Ipcress’ is een van de eerste romans waarin het verschil tussen ‘de  spion’ en ‘de geheime agent’ zichtbaar wordt. Het vormt de basis van veel boeken in dit populaire genre vandaag de dag. Alleen al daarom zou het boek verplichte literatuur moeten zijn…

Len Deighton